Gips surowy niepalony otrzymywany jest przez zmielenie kamieni ze skał gipsowych pochodzenia osadowego, które w Polsce występują w stosunkowo dużych ilościach. Gips palony zwykły wolnowiążący, zwany gipsem półwodnym lub półhydratem, otrzymywany jest przez nagrzewanie naturalnego dwuwodnego gipsu surowego (CaS0₄•2H₂0) w temperaturze 130—170°C, przy czym gips traci częściowo wodę według reakcji: 2(CaS0₄•2H₂0) ->2CaS0₄•2H₂0 + 3H₂0. Po nagrzaniu miele się gips na proszek. Zależnie od stopnia zmielenia otrzymuje się następujące gatunki gipsu palonego zwykłego: murarski, sztukatorski, modelarski i alabastrowy. Pozostałość na sicie o 900 oczkach na 1 cm2 (według PN/B-250J nie powinna przekraczać dla: gipsu surowego 50%, gipsu palonego zwykłego: murarskiego według Instrukcji ITB, modelarskiego 10%, alabastrowego 5%.